Name: Donos de Seu: Loitas, Arelas e Froitos da Xente de mar do Porto do son (1580-1830) (en Gallego)
SKU: 52393361
Price: 758.05 MXN
Availability: InStock
Author: José Manuel Vázquez Lijó
ISBN: 9788491216230

portada Donos de Seu: Loitas, Arelas e Froitos da Xente de mar do Porto do son (1580-1830) (en Gallego)

Donos de Seu: Loitas, Arelas e Froitos da Xente de mar do Porto do son (1580-1830) (en Gallego)

Formato

Libro Físico

Autor

José Manuel Vázquez Lijó

Editorial

Edicións Xerais

Colección

EDICIÓN LITERARIA - ALTERNATIVAS

Año

2019

Idioma

Gallego

N° páginas

256

Encuadernación

Tapa Dura

Dimensiones

24x16.5 cm

ISBN13

9788491216230

Editado en

España

N° edición

Categorías

Siglo xvi, c. 1500-c. 1599
Siglo xvii, c. 1600-c. 1699
Siglo xvii, c. 1700-c. 1799
Siglo xix, c. 1800-c. 1899
Pesca e industrias afines
Historia: acontecimientos y temas específicos

Donos de Seu: Loitas, Arelas e Froitos da Xente de mar do Porto do son (1580-1830) (en Gallego)

José Manuel Vázquez Lijó (Autor) · Edicións Xerais · Tapa Dura

Libro Nuevo Importado

Envío: 9 a 13 días háb.

$ 1,684.56$ 758.05

-55%

Costos de importación incluídos en el precio ✅

Libro Nuevo

Quedan 30 unidades

$ 758.05

¡Envío Gratis! Llega entre el 29 Sep y el 06 Oct a CUAUHTÉMOC, Ciudad de México. Seleccionar ubicación

Agregar a lista de deseos

Reseña del libro "Donos de Seu: Loitas, Arelas e Froitos da Xente de mar do Porto do son (1580-1830) (en Gallego)"

Arredor de 1580 comezou a longa loita da xente de mar do Son, daquela un porto con menos de medio cento de casas, fronte as autoridades municipais de Muros e de Noia pola defensa dos seus medios de subsistencia. Este colectivo logrou manter o dereito a redar cos aparellos que desde antigo viñan empregando para aproveitarse do «pasto común» da ría. A falta dun depósito de sal e de embarcacións de cabotaxe, e os atrancos postos polas autoridades xurisdiccionais ao comercio da súa produción pesqueira, explican a especialización dos sonenses na captura de pixotas e a consolidación dun nutrido grupo de arrieiros de peixe seco. No século XVIII os sonenses, agremiados e donos de seu, cun espazo vital e devocional (a capela de Atalaia) ben diferenciado do frecuentado polos labradores das aldeas de Noal, tamén foron quen de acadar da Coroa un alfolín e unha feira mensual que activou o comercio na localidade. Os xeiteiros e volanteiros do Son resistiron a expansión das xávegas, introducidas polos fomentadores, mentres na súa ribeira se localizou unha efémera empresa de curación de peixes para competir co bacallau estranxeiro.